ΑΝΟΙΚΤΑ  9.00 - 16.00

Συντάκτης: marcosp

Δοκιμαστικό post

 

Νέο Μ.Σ.Τ. στα Ιωάννινα

Μ.Σ.Τ.”Θ.ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ”

Το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης “ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ” στο Ελληνικό Ιωαννίνων είναι έτοιμο.Eγκαινιάζεται τη δευτέρα 7 Σεπτεμβρίου 2009 στις 6,30 μμ, από τον πρόεδρο της Ελλ. Δημοκρατίας κ.Κάρολο Παπούλια Η προσφορά αυτή του σημαντικού μας γλύπτη Θόδωρου Παπαγιάννη αποτελεί μεγάλη πνευματική ευεργεσία για τον τόπο του και την ¨Ηπειρο.

ΓΙΑ ΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ

Το μουσείο που δημιουργήθηκε στο Ελληνικό Ιωαννίνων του Δήμου Κατσανοχωρίων φιλοδοξούμε να είναι μοναδικό στο είδος του. Η μοναδικότητά του έγγειται στο ότι περιλαμβάνει έργα που μιλούν για τον τόπο μας ,την ¨Ηπειρο και την ιστορία της . Για ό,τι τη δόξασε και την έκανε σεβαστή στον κάθε ¨Ελληνα που ακούει το όνομά της. Είναι μοναδικό, γιατι μιλάει για το ψωμί, για τον ευεργέτη, τον ξενητεμένο, τον πνευματικό άνθρωπο, τον Ηπειρώτη μάστορα, το βοσκό, το γεωργό, την πολύπαθη Ηπειρώτισσα μάνα και τέλος για τη μάθηση. Το σχολείο φιλοξενείται σ`ένα ωραίο σχολείο, εκεί που μάθαμε τα πρώτα μας γράμματα. Κτίστηκε από σπουδαίους Ηπειρώτες μαστόρους με χρήματα του ευεργέτη Νικ.Μαντελόπουλου,συγχωριανού μας.¨Αλλοτε στέναζε ένα μελίσσι από 150 παιδιά , που έδιναν ζωή και χαρά στον τόπο. Τώρα έχει πολύ λίγα. Κι είναι θλιβερό, είναι παρακμή για έναν τόπο να φθίνει ένα σχολείο λόγω έλλειψης παιδιών. Δείχνει πως ο τόπος πεθαίνει. Με παρηγορεί ωστόσο το γεγονός πως το Μουσείο είναι και αυτό ένα άλλο είδους σχολείο. Χωρίς να μπορεί να το αντικαταστήσει, θα είναι ένα σχολείο αισθητικής κι ένα κύτταρο πολιτισμού της περιοχής μας, με ιδιαίτερη έγνοια για την προστασία και αναβάθμιση του φυσικού περιβάλλοντος αλλά και την ανάδειξη της ηπειρωτικής πολιτιστικής κληρονομιάς.

Αποψη του Μουσείου

3
2
1

Continue reading

Με την ευκαιρία της <<εορτής των Μουσείων>> που μόλις πέρασε, ή αλλιώς της <<Ημέρας και Νύχτας των Μουσείων>>, όπως επιθυμεί να καθιερώσει το Γαλλικό Υπουργείο Πολιτισμού -στο οποίο οφείλουμε την ιδέα και διάδοση της επετείου-, μπορούμε να εκφράσουμε σχετικά με την δράση των ευρωπαικών και όχι μόνο Μουσείων, μία σειρά από σκέψεις, προβληματισμούς, ενδοιασμούς, ενστάσεις και άλλες ανησυχίες για την υπάρχουσα, πρόσφατη κατάσταση στην λειτουργία και ανάπτυξή τους υπό την σκιά της <<οικονομικής κρίσης>>. Ιδιαίτερα όσοι εργαζόμαστε με πολλούς τρόπους στους τομείς αυτούς, στους οποίους σχεδιάζεται και εφαρμόζεται η  διαχειριστική αντίληψη για την πολιτιστική κληρονομιά, για το παραπάνω ζήτημα  θα μπορούσαμε ο ένας στον άλλο  να προσθέτουμε συλλογισμούς χωρίς τέλος. Στην <<μικρή>> και <<μεγάλη>> μας χώρα, όπου όλα συμβαίνουν μαγικά και όσο γρήγορα χτίζονται, διαλύονται και το αντίθετο, πάσχοντας από μία ακατανίκητη ανάγκη για διαρκές αλλαγές και αγώνες χωρίς τέρμα οι όψεις των κυβερνητικών πολιτικών επιλογών με επίκεντρο τις πολιτισμικές δράσεις έχουν φορέσει ό,τι απομένει από την <<διεθνή γκαρνταρόμπα>> των ιδεών. Φανταστείτε τι αποτέλεσμα έχει μία τέτοια μίμηση (όχι βέβαια αυτή του αρχαίου δράματος, αλλά η κατά το δυνατόν αντιγραφή). Μία αναγκαστική, χωρίς έμπνευση, δράση για όσους συμμετέχουν, μία δράση χωρίς ψυχή που συντηρεί κατά το δυνατόν ένα υπάρχον <<κρατικό νοικοκυριό>>, μία τάξη που εξασφαλίζει την συνέχεια θεσμών χωρίς να προβληματίζεται για την βιωσιμότητά τους σε έναν ανταγωνιστικό κόσμο (δηλαδή για την ανάπτυξη τους) και δεν ασχολείται επομένως με την δημιουργία νέων. Ένα παγιωμένο από δεκαετίες σύστημα που επιδέχεται λίγες και αργές αλλαγές, όπως ακριβώς συμβαίνει και με την αντίληψη <<περί πολιτικής>> μας. Άλλωστε οι κρατικές επιχορηγήσεις, οι δυνατότητες των Προυπολογισμών λιγοστεύουν όλο και περισσότερο και υπάρχει πάντα το άλλοθι της ελληνικής <<μιζέριας>> των χρεών για τον κρατικό τομέα. Σε κρατικό και ιδιωτικό πεδίο εξίσου, η <<ελληνική>> αντίληψή μας περί διαχείρισης της πολιτιστικής κληρονομιάς φαίνεται ότι περιστρέφεται το ίδιο χωρίς διέξοδο, γύρω από την οικονομική ευημερία των <<διαχειριστών>> και  αυτό δεν μεταφράζεται συνήθως, των <<θεσμών-διαχειριστών>> αλλά των <<στελεχών-διαχειριστών>>, όσων μεσολαβούν για να διεκπεραιωθεί το  καθετί με όλες τις συνέπειες.

Continue reading

Καθώς η άνοιξη και η ανθοφορία βρίσκονται στην <<καλύτερή τους ώρα>>, χαρίζοντάς μας μοναδικά τοπία ομορφιάς στην Κέρκυρα, οι επισκέπτες των μόνιμων εκθέσεων της Επτανησιακής Τέχνης που φιλοξενεί η <<Πινακοθήκη του Δήμου Κερκυραίων>> στα Παλαιά Ανάκτορα, καταλήγουν συνήθως στο ίδιο ερώτημα, -όπως άλλωστε συμβαίνει και σε άλλες εποχές του χρόνου-  λίγο πριν εγκαταλείψουν τους εκθεσιακούς χώρους. Γιατί με τόση επιμονή η τέχνη αυτού του τόπου επιλέγει την φυσιοκρατική αντίληψη και ειδικά την ρεαλιστική απόδοση Σε άλλες περιπτώσεις θα πρέπει να προτάξουμε μία σειρά από αιτιάσεις. Την συγκεκριμένη περίοδο δεν έχουμε παρά να τους οδηγήσουμε εμπρός από το ανοικτό παράθυρο με θέα στον Κήπο των Παλαιών Ανακτόρων, το Παλαιό Φρούριο, το Φαληράκι και το Βίδο. Δεν υπάρχει ιδιαίτερη ανάγκη για καμία άλλη επεξήγηση. Η ωραιότητα του περιβάλλοντος, του φυσικού και μη στοιχείου, καθηλώνει και μαγεύει. Η τέχνη του τόπου με τις επιλογές και τα δημιουργήματά της κυριολεκτικά δεν μπορεί να ξεφύγει από τα <<άλυτα μάγια>> της φυσιοκρατίας. Η επιμονή αυτή καταλήγει σε στερεότυπα που, ως κατεστημένη αισθητική επιλογή, δύσκολα ανατρέπονται. Το φιλότεχνο κοινό αναζητεί την συγκεκριμένη γλώσσα επικοινωνίας με την τέχνη και την προασπίζεται περισσότερο από <<μητρική>>. Το φαινόμενο παρουσιάζεται πολύ ενδιαφέρον για τους ιστορικούς της τέχνης και ειδικότερα για τους μελετητές της νεοελληνικής τέχνης, εφόσον η συνομιλία αυτή δημιουργών και κοινού καταμετρά ήδη δύο μεστούς σε δράση αιώνες. Το επτανησιακό περιβάλλον και συγκεκριμένα το κερκυραικό, για την περίπτωσή μας, επιβάλλεται με τις μορφές του, χειραγωγεί τους τρόπους αποτύπωσης και <<καθιερώνει>> τελικά τις επικρατούσες τεχνικές σε όλα τα είδη (υδατογραφία, ελαιογραφία κ.λπ).

Continue reading

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Παλαιά Ανάκτορα (Αγίων Μιχαήλ και Γεωργίου)
Κέρκυρα 491 00, Ελλάδα
Τηλ:2661 048690

News & Press

Press Room
CM News


Επιλογή λίστας:

Copyright © 2017 Πινακοθήκη Δήμου Κέρκυρας. Με την επιφύλαξη παντός δικαιώματος.